برای انجام دادن یک پروژه جدید همیشه نیاز است تا با بهره‌گیری از پروژه‌هایی که در گذشته بعنوان یک رویه و فرآیند مناسب معرفی شده‌اند بهره بگیریم تا بتواینم به بهترین شکل ممکن این پروژه با به ثمر برسانیم و بالاترین بازده را داشته باشیم.

به طور مثال برای انجام دادن یک پایان‌نامه یا نوشتن پروپوزال دانشگاهی یا هر پروژه‌ای، ابتدا نیاز است که پروژه‌ها و پایان‌نامه‌های موفق در آن زمینه را که دیگران انجام داده‌اند را بررسی و آنالیز کنیم تا بتوانیم با الگوپذیری از آن و بکارگیری نوآوری و خلاقیت‌ و یا با استفاده از همان استاندارد، پروژه جدید را ایجاد و اجرا کنیم. کنفرانس بوک بعنوان برترین، اولین و تنها جستجوگر هوشمند کنفرانس، همایش، سمنیار و … و فعال در حوزه محتوای دانشگاهی و علمی، با جمع‌آوری اطلاعات و منابع گوناگون سعی برآن داشته است که تا روش ایده‌ال یا بست پرکتیس را برای شما تهیه نموده است.

  • بِست پِرَکتیس / بِه رَوِش / رَوِش ایدهآل ؟

Best Practice

رویه، روش یا تکنیکی است که (تا این زمان) منجر به بهترین بازده و نتیجه نسبت به سایر روش های موجود شده است و به عنوان یک راه شاخص استفاده می‌شود. البته بهترین روش ها همیشه این امکان را دارند که به مرور زمان و با توسعه و بهبود سازمان/ پروژه، باز هم بهتر شوند.

در نظر داشته باشیم که رسیدن به Best Practice  یک هدف و آرزو محسوب می‌گردد. در یک سازمان و یا پروژه جهت رسیدن به همچنین ایده‌آلی نیاز مند وجود سیستم بهبود مستمر و وجود تجربیات بسیاری است تا بتوان ادعای رسیدن به آن‌را نمود.

بهترین‌ها همواره در لحظه و موقت هستند و روش های بهتری دائما در حال بوجود آمدند. در یک سازمان بالغ در واقع روش ایده آل تنها بخش و لحظه ای از زمانی است که در آن قرار دارید و بهبود همواره در حال رُخ دادن است.

روش‌های ایده‌آل عمومی موجود قابل قبول و پذیرش هستند، مواردی که با صحت و دقت ۹۰% عملی را در سطوح بالا ممکن می سازند در واقع Best Practice  محسوب می گردند. برای برنامه ریزی، اجرا و یا جمع آوری درس های آموخته کمتر میتوان بر خلاف آنها نظر داد.

فراموش نکنیم که هدف در نهایت این است که روش ها و متدهای ما نتیجه مناسب و موردی قبولی بدست آورند وگرنه در لحظه با توجه به تجربیات و نظرات گوناگون بهترین روش ها برای سازمان ها و افراد مختلف می تواند متفاوت باشد.

بیشتر از همه باید نگران اجرای روش های ضعیف و مشکل دار (Poor Practice) به اسم بهترین روش‌ها بود.

در نهایت Best Practice چیزی بجز “یک واژه” نیست…

به عنوان هدف میتوان به آن تکیه نمود اما اگر وقت خود را صرف اصلاح و از بین بردن روش های نادرست و ایراد های موجود (در سازمان، پروژه و …) کنیم به مراتب بهتر از آن نتیجه می گیریم که انرژی خود را صرف (تظاهر) به کسب ایده آل های اجرایی کنیم.

  • تعریف‌هایی از Best Practice در منابع مختلف

بهروش به معنی یافتن و استفاده از بهترین راهبرد برای انجام یک عمل مشخص است تا به اهداف مد نظر جامه عمل پوشانده شود. بهروش ها شامل راهبردهای می‌شوند که قبلاً به بوته عمل گذاشته شده‌اند و رسیدن به هدف مشخص را تضمین نموده‌اند. به بیان دیگر بهروش یک متد یا تکنیک است که بهترین راهبرد را نشان می‌دهد و به عنوان یک شاخص مد نظر است. علاوه بر این، بهروش یک نقطه ایستا نیست و مدام در حال بهبود و تغییر است. به زعم بسیاری از متخصصان، بهروش یک پروژه برای یافتن و دنبال کردن بهترین راهبرد و راهکار برای رسیدن به یکسری اهداف از قبل مشخص شده است (Bardach, 2009).

بهروش ها معمولاً در جهت تضمین و ارتقای کیفیت در یک پروژه بکارگرفته می‌شوند. بسیاری از استانداردها هم اکنون به عنوان بهروش مطرح هستند مانند استاندارد ایزو 9000 یا استاندارد ایزو 14001 (Bogan, 1994 )


کنفرانس بوک

کانال تلگرام کنفرانس بوک

دیدگاه خود را ارسال کنید...